زبان قرآن یا زبان ویژه هدایت
16 بازدید
محل نشر: الهیات و حقوق » تابستان و پاییز 1381 - شماره 4 و 5 » (20 صفحه - از 21 تا 40)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
چکیده: در این مقاله به سؤالهایی درباره زبان قرآن پاسخ داده می‏شود که از آن جمله است: آیا قرآن دارای یک زبان است یا به تناسب موضوعات مطرح در آن از یک سو و سطوح و لایه‏های تودرتوی معانی قرآنی از دیگرسو، دارای شیوه‏های گوناگون و چند زبان است؟ اگر دارای یک زبان است، همان زبان عموم عقلا و عرف مردم است یا زبان مخصوص به خود را دارد؟ اگر دارای چند زبان است، معیار آن چیست؟ تنوّع و تکثّر موضوعات، اعم از طبیعی و فراطبیعی می‏باشد یا به اعتبار زوایای گوناگون و اضلاع مختلف قرآن است یا زمان، مکان، مخاطبها، قراین و فضاهای نزول، منشأ تفاوت در موضوع واحد یا موضوعات گوناگون می‏شود؟ و سرانجام، قرآن خواه دارای یک شیوه یا شیوه‏های گوناگون و سطوح مختلف عرضی و طولی باشد، آیا پذیرای هنجارها و قواعد خاصی است یا خیر؟ نویسنده محترم در نهایت، چنین نتیجه‏گیری می‏کند که معقولترین رهیافت در زبان قرآن، «زبانِ هدایت» است؛ یعنی راهنمایی به سوی هدف برین حیات انسان و جهت‏بخشی و دعوت وی به تعالی وجودی، تا توانمندیها و استعدادهای انسانی او به ثمر نشیند و به هدف آفرینش خویش که کمال انسانی است، نایل آمده، جاودانگی پیام قرآن برای هدایت بشریت تحقّق یابد. کلید واژگان: قرآن، زبان قرآن، زبان‏شناختی قرآن، سبک قرآن، عرف ویژه قرآن، زبان هدایت.
آدرس اینترنتی